31 Ocak 2013 Perşembe

Sevgi

Kalbimin en derinliklerinden selamlar sizlere millet! NAAA-ber? *aksanlı okuyunuz*
Beni soracak olursanız... Karnem berbat (beş aldığım derslerden bile beş alamıyorum), sınıfta biri bana iftira atmış ve tüm sınıf arkadaşlarım benden nefret ediyor, bunun üstüne bir de ben "o kadar da kötü değil canım, bu ne ki heheh?" diye pozitif olmaya çalışırken - düşünün bir, BEN pozitif olmaya çalışırken- millet sanki sinir krizi geçirmem için olmayan sorunlarından yakınıyor amaaa... Oldukça iyiyim. Neden derseniz, şu an evimizde çok şeker bir köpek yavrusu var da. ._. 
Bakın, olaylar aynen şöyle oldu: 
Sabah kahvaltı ederken annemle dikkatimizi bir köpek yavrusu-iniltisi çekti. (Zaten çekmemesi mümkün değildi, çünkü tüm mahalleyi inletiyordu yavrucak. Eheheh, kawaii ^^D) Neyse, siteden birinin köpeğidir dedik, fazla aldırmadık. Sonra ben -hep yaptığım gibi- öylesine mal mal camdan bakarken, bir adamın şimdi ne olduğunu tarif etmeyi asla başaramayacağım, çok çok alçak bir kuyu gibi bir şeyin içinden küçük bir köpek çıkardığını gördüm. Köpek o şeyin içinden çıkınca havlamayı bıraktı ama birazdan adam onu tekrar o şeyin içine koydu. Ardından annemi çağırdım ve durumu ona da anlattım. Birkaç dakika sonra dışarı çıkıp köpeğe baktık ve adamla konuştuk. Meğer adam köpeğin nereden geldiğini falan bilmiyormuş ve onu sahiplendirmek niyetinde değilmiş, sadece arabalar ezmesin diye o şeyin için koymuş. Böylece annemle birkaç yeri aradık ama hiçbir "hayvansever" yardım etmedi. Sonra birçok görüşmenin ardından nihayet yarın öğlen onu almaya gelebilecek birini bulduk. Amaaa... Bu gece bizde kalıyor!!! Canım annem, melek annem, bir tanecik annem benim! (Bunu diyen BEN değildim!!!!!) 
Üstelik şimdi buna daha da fazla seviniyorum. Şu anda, evde bile, her yere peşimden geliyor ve görüş alanından çıktığım an inlemeye başlıyor. Tuvalette bile peşimde! Gerçi kapıdan içeri girmiyor niyeyse. (Beyefendi. u^u) Bir de az kalsın hayvanın bu gece orada kalmasına izin verecektik. Korkudan ölürdü herhalde zavallıcık. 
Gördüğüm en uslu köpeklerden biri. Tek sorunu sürekli, her şeye ama HER ŞEYE inildemesi. Tıpkı bir çocuk gibi. (KAWAİİİ!!! :3 x333 <3) Ama olacak artık o kadar, çok hırpalanmış çünkü zavallı. Demin uykusunda çok fena titredi. Vücudunda pek yara yok ama sanırım tramva geçirmiş. Neyse ki yarın iyi bir hayvan barınağına götürülecek. (Nispeten yani.) Buraya en yakın hayvan barınağı hakkında duyduğumuz en iyi şey, oradan hiçbir hayvanın sağ çıkamayacağıydı. İşte böyle bir ülkede yaşıyoruz.
Bunlar dışında köpek çok tatlı, çok uslu ve çok şirin. Oynadığımızda çok şirin, oynamadığımızda ise ayakucuma kıvrılıp uyuyor. Sonra da sıçıyor. Demin çok sıçtı mesela. Tüm evi batırdı. Annem de evde olmadığı için zor temizledim valla. 
Bugün, bu köpek olayından 3 şey öğrendim: 
1 - Şu facebook'ta falan hayvanlar için kıyametleri koparan tüm o "hayvansever"ler yalanmış. Zira bugün, köpeği alıp Bahçeşir Barınağı'na götürmesi için kaç kişiyi aradık, bir yardım eden çıkmadı. O kadını da annemin bir arkadaşı sayesinde, zar zor bulduk zaten.
2 - Köpek bakmak anlatıldığı kadar, hatta daha zormuş.
 3 - Ben bir köpek insanıyım. Aram daima köpeklerle daha iyi olmuştur fakat bugün, bunu daha iyi anladım. Dediğim, gibi bakımı anlatıldığından bile daha zor olsa da, büyüyünce mümkünse mutlaka bir köpek edineceğim. Bence onlar eşsiz hayvanlar. Hani "kişiliksiz" falan derler ya... İşte onlar halt etmiş! İnsanlar  sırf masallardan duydukları, gerçekte onlara hiçbir kötülük yapmamış canavarlardan korkarlar. (Burada canavar derken hayalet, zombi falan gibi şeyleri kast ediyorum.) Oysa bu hayvanlar insanlardan işkence görseler, onlar yüzünden türlü acılara katlansalar fakat sonuçta, bir insan onlara ufacık bir sevgi göstermeye görsün, her şeye rağmen ona yine tüm varlıklarıyla bağlanırlar. Bu mu kişiliksizlik? Ben anlamadım bu işi. 
Bir de hayvanlara eziyet çektiren insanların kol ve bacaklarını kesip buzdolabında saklamak istiyorum. Kendisine hiçbir zararı olmayan bir canlıya, sırf yapabildiği için zarar veren insanlar kişilikli, ayaklı sevginin kendisi olan köpekler kişiliksiz mi? Pöh!
Neyse, olayı fazla abartmamak gerek. Saat neredeyse 3, hala annemi bekliyorum. Gelirse yatacağım şimdi ve yarın hayvan götürüldükten sonra fırsat bulursam yazıya devam edeceğim.
---
Oğlumu götürdüler.
Öncelikle, büyüyünce köpek almaktan KESİNLİKLE vazgeçtim. Bir daha o işlere asla ama asla bulaşmayacağım.
Hani birine vermiş olsak neyse de, barınağa gitti oğlum. Göz hizasından çıktığım an ağlamaya başlıyordu, orada ne yapacak? Bu gece nasıl uyur? Yanına bir oyuncak koymuştum ama ya alırlarsa? Örtüsünü niye koymadım ki?
Kalbim söküp parçalanmış gibi acıyor.
Aslında senelerce "köpek alacağız" diyip köpekleri normal bir çocukgibi  seviyorken beni  köpek manyağı eden, hatta evlenince köpek almaya söz veren babamı hiçbir şey demeden buraya çağırmak, kucağımda köpekle karşısına çıkıp "Bak baba! Köpek almamıza gerek kalmadı, ben getirdim bize!" demekti. Ama gitti işte. Köpek değildi ki. Oğlumdu. Ben oturduğumda ayak ucuma yatıp sessizce bekleyen, o arada uykuya dalan, uykusunda titreyip inildeyen, okşayınca da geçen, parmağımı yalayan, çorabımı delen, bacağımı ısıran oğlumdu.
Hayatımın en kötü günlerinden biri.



6 yorum:

  1. oyyy benim için de sev gız tek kelimeyle içim gitti şu an ;o; ve ayrıca şu hayvanlara işkence yapanlar için planladığın işkence var ya. az bile. gel biz katletme planı yapalım owo *uykusuzluğun demleri*

    YanıtlaSil
  2. Ben evde bir sümbül ve kaktüs besliyorum asdfg.
    Kaktüse tüylü,sümbüle Tüysüz demiştim ama kuzenlerim tarafından yanlış anlaşıldığı için onlara yeni bir isim bulmama lazım ._.

    YanıtlaSil
  3. Başta hayvanlardan nefret ederdim ama şimdi niyeyse en sevdiğim şey hayvanlar .__. Şuan hayatımdaki en büyük sorun köpekler mi yoksa kediler mi daha tatlı ToT Seçim yapmak çok zor .__.

    YanıtlaSil
  4. Geçmiş olsun Alice.
    Uzun bir şeyler yazıp saçmalamak istemiyorum, umarım barınak o kadar kötü bir yer değildir.

    YanıtlaSil
  5. Bizimde halamdan aldığımız ufacıcık bir yavru köpeğimiz vardı hatta adını Charlie (bir köpek için çok saçma bir isim ama ._.) koymuştuk ama annem bakmamıza izin vermediği için geri vermek zorunda kalmıştık. Yani biliyorum o duyguyu gerçekten kötü bir şey. Ben büyüyüp kendi evime çıktığım zaman evimi hayvanlarla donatmak istiyorum. Köpekler, kediler, su kaplumbağaları, muhabbet kuşları falan ._. bayağı zor olacak ama istiyorum işte ._.

    YanıtlaSil
  6. Köpeklerden korkan tek kişi ben miyim? ._. Tamam, sevimliler falan ama sadece uzaktan öyle görünüyorlar bana. Sahiplerinin gezdirdiği küçük süs köpeklerinden bile korkuyorum, normal bir köpekle aynı evde kalmam imkansız olurdu sanırım.

    YanıtlaSil