13 Temmuz 2013 Cumartesi

Yakında Liseye Başlayacak Hiki Kızın Saçma Yazdısı

Bu yakında liseye başlayacak ve saçma yazılar yazmayı ÇOK seven kız aynı zamanda uuupuuuzun başlıklar yazmak konusunda da çok yeteneklidir.
Ve SBS sonuçları açıklandı. Elbette çok kötü. Alice'inizden beklendiği gibi. FAKAT! Bu SBS aşırı zor olduğu için birçok kişinin kötü zaten, dolayısıyla da liseler giriş puuanlarını düşürmek zorunda kalıyorlar. Ortalama bir anadolu lisesine gireyim de ne bok yiyeyeceksem yiyeyim. Üniversite giriş başarısı umurumda bile değil. Üniversiteye kendim bok gibi çalışarak da girerim. Yalnız annem özel okul falan filan diyor. Kafayı yedi sanırsam. Ulan bu puanla hangi özel okul alacak beni? Ayrıca... Yarım yıl boyunca beni kapıya koymayıp üstüne bir de maddi ihtiyaçlarımı karşılayan aileme hepsini geri ödemeye kafayı takmış bir velet olarak yine okul masraflarımla aileme yük olmak istemiyorum. Ama anneme bunu anlatmak ne mümkün?
Bir de ben notumu kötü bulunca bana karamsar diyor ama bu OYP puanıyla hiçbir düzgün anadolu lisesine giremeyeceğimi söyleyip duran da kendisi. Kaldı ki giriyorum. Kıytırık da olsa girebildiğim anadolu liseleri var yani. O kadar da değil. Hem annem de teyzemler varken "iyi iyi, sıkma canını", *destekleyici anne tonuyla* onlar gidince "ne yapalım artık, böyle oldu bu da". *kasvetli bir tonla*
Öfff... Aman neyse. Bana ne. Bu arada şu sıralarda hayatımın geri kalanını nasıl geçireceğimi yavaş yavaş keşfediyorum. Evden çıkmak iyi gelmiyor mesela bana. Ne zaman evden fazla uzaklaşsam sonunda her şey boka batıyor. Mesela 2 gün üst üste hayatım keyifli mi geçti? 3. gün mutlaka bir aksilik çıkar. Hayır, hayır, aksilik de çıkmaz, sadece evren bana aslında ne olduğumu hatırlatır. Tam normal bir insan gibi hissetmeye başlıyorken "şu zavallı asosyale de bakın" diyen birini gönderir mesela. Öf... Tanrı'ya inanmaktan vazgeçsem de Evren'e inanmaktan vazgeçemiyorum ve ne yazık ki zaten Evren de Tanrı gibi inanılmayı beklemiyor, sadece işini yapıyor, hepsi bu. Belki de Tanrı'ya inanmadığım için bana Evren'in gazabı konusunda yardım etmiyordur. OK! Ne yapacağımı anladım! Kendimi Tanrı'ya adayacağım! Fakat hangi Tanrı'yı seçsem acaba..? Sanırım Allah'a inanmayı seçeceğim. Çünkü bana en mantıklı gelen din Müslümanlık. Zaten ben burada "inanmak" derken iman etmeyi kast ediyorum. Yoksa ben zaten Allah'a inanıyor- NE SAÇMALIYORUM BEN YİNE!?
Anlamadığım tek şey şu: Ne kadar çalışırsam çalışayım kafam asla bu derslere basmıyor, demek ki bir gerilik var ama ben bunu belirttiğimde herkes "aptal değilsin sen, bahanelerin ardına saklanma" diyor. Fakat sonuçlar açıklandığında o herkes bana aptal diyor ya da ima ediyor ya da aptal muamelesi yapıyor.
Ne yazık ki ne kadar istemesem de ve benim için en doğrusunun şimdiden gündelikçiliğe adım atmak olduğunu düşünsem de (Vay be! Küçükken annemin okul konusunda sıkıntı çıkardığımda beni korkutmak için söylediklerinin ("Eğer okumazsan temizlikçi olursun! Böyle bir gelecek mi istiyorsun?") bir gün gerçekten de ciddi ciddi bir seçenek haline geleceğini ASLA tahmin etmezdim. Ne demek istediğimi de pek iyi anlatamadım sanırım ama nasıl olsa bunu okuyan varsa bile ne demek istediğim konusunda pek de kafa yoracağını zannetmiyorum. Tamamen başka birinin senin için tamamen değersiz hayatını okuyup geçmeye devam et küçük dünya insanı.) annemin buna asla izin vermeyeceğini çok iyi biliyorum. (Mantıklı hiçbir ebeveyn buna izin vermez zaten, en iyi seçenek olsa da, çünkü çocuklarının gerizekalı olduklarını kabul edemeyecek kadar burnu büyükler.) Yani dünya yerinden oynamazsa herhangi bir liseye başlayacağım ve o zaman da başka sorunlar doğacak. Allahın yaz tatilinde bile 2 gün doğru düzgün sokağa çıktığımda hemen başıma üşüşen sosyallik sorunu elbette lisede daha da yaka silkeletecektir. Gerçi şimdi bu umurumda bile değil. Sadece yok olmak istiyorum fakat kendini öldürmek de çok zahmetli. Keşke varlığım öylece  tüm dünyadan silinse. (-Satou Tatsuhiro.)
Lise için planlarıma gelecek olursak... Elimden geldiğince neşeli görünmeye ve sosyal olmaya çalışacağım. Yani zaten gerçekten bana uygun birilerini bulamayacak olsam da herkesle iyi geçinmeyi deneyeceğim. (TAMAM, BİLİYORUM, BENİM GİBİ BİRİ İÇİN BU İMKANSIZ FAKAT EN AZINDAN HAYALİNİ KURMAMA İZİN VERDİN!!! Aaaahhh... Kimsenin bana bulaşmadığı ve sadece normal bir insan olduğum bir dünya. Neredeee..? ;^;) Eğer o da olmazsa derslerime yüklenirim.
Fakat büyük olasılıkla lise hayatım boyunca da ortaokul hayatım boyunca yaptığım gibi resim çizeceğim.
O çizdiğim resimler bir işe yarasa, zerre kadar yetenekli olsam, çizimimi geliştirsem gam yemeyeceğim ama yok, o da yok... 
Ne başarı, ne dış görünüş, ne yetenek, ne para, ne herhangi bir artı. Bazen bedenim kocaman eksilerden ve ruhum da insanların umutsuzlukların oluşuyormuş gibi hissediyorum. Beynim de saçmalıklardan.
Iııggghhh... Şu salak SBS sonuçları açıklanalı en fazla sadece 3 gün oldu ama ben şimdiden bıktım şu lise davalarından ve şimdiden yaz tatili bitmiş gibi hissediyorum. Bir şey itiraf edeceğim, tamam, annemin saatlerce çalışması ve karnıma doğru düzgün yemek girmeden tüm günü yalnız geçirmek de pek hoş olmuyor ama açıkçası annem yoğun çalışma dönemine girdiğinde ben rahatlıyorum. Aksi takdirse, yan, evdeyken, sürekli beni rahatsız ediyor. Ya ev işleri ya okul meseleleri. Sürekli keyfimi kaçıracak şeyler söylüyor, sıkıcı ev işleri veriyor ve ne zaman bilgisayar başına geçsem sigara ya da kavhe içme bahanesiyle arkamdaki pencerenin önüne geçiyor. Başımı çevirip ekrana baktığını görüp ona rahatsız olduğumu belirttiğimde de, "biyonik gözlerim mi var benim, nasıl göreyim?" diyor. -___-
Yaz tatili ilk başta ÇOK güzeldi. Neden tüm gün anime izlemeyi aptalca ya da sıkıcı bulduğunuzu anlamıyorum, şahsen ben,  o sabahtan akşama kadar rahat rahat anime izlediğim ilk günler benim için çok güzel ve huzurluydu. Eğer tüm yaz tatilimi öyle geçirebilseydim ben bu yaz tatiline iyi bir yaz tatili derdim. Hem de çok iyi bir yaz tatili... Ama annem sürekli ev işi veriyor,  internet sürekli gidiyor, şimdi bir de SBS... *fark etmeden ağlamaya başlar*
NEDEN!? NEDEN ORMANDA BİR PANDA OLARAK DOĞMADIM!? O ZAMAN NE YAZ TATİLİM SALAK LİSE MESELELERİYLE ZİYAN OLMAZ VE ANNEM SÜREKLİ BENDEN EV İŞİ YAPMAMI DA İSTEMEZDİ! 

Çok yorgunum. Başım taş gibi oldu. Yana düşmemesi için çaba sarf etmek zorunda kalıyorum. Gerçekten ÇOK yoruldum. Kumsallarda arkadaşlarımla deli gibi eğlendiğim, sosyalliğin dibine vurduğum, çılgınca şeyler yaptığım bir yaz tatili istemiyorum ki. Tek istediğim evde sıcaktan pişerek tüm gün anime izlemek ve MSN'de birileriyle konuşmak. Ama bunu bile elde edemiyorum. İstediğim şey bu kadar basitken bunu elde edememem haksızlık değil mi? Peki ya herkes hayatta kalmak için şu üçünden birine (O üçü: Başarı, dış görünüş, para) mutlaka sahipken benim hiçbirine sahip olmamam? Evren neden beni hep haksızlığa uğratıyor?
Aslında bloga bu kadar bunalımlı yazılar yazmak hoşuma gitmiyor. Ama keyfim yerindeyken de yazasım gelmedi. Fakat gerçekten tuhaf bir yorgunluk çekiyorum. Ne sevdiğim animeleri izlemek, ne güzel yemekler yemek, ne de normalde hep çok eğlendiğim arkadaşlarımla konuşmak eğlenceli gelmiyor. Her tarafım ağrıyor ve her şey bitmiş gibi hissediyorum. Belki de ben liseye yazılmadan gerçekten de dünyanın sonu gelecektir. Çünkü tam olarak öyle bir ruh halindeyim. Dünyanın sonu
gelecekmiş gibi.
Eğer Alucard gibi, gerçek bir vampir gibi olağanüstü güçlü olsaydım ve birilerini öldürmek zorunda kalsaydım, yorgunluğumdan sıyrılabilirdim.
Belki de yorgunluğumun tek nedeni tüm gün ev işidir gerçi.
Aslında daha komik şeyler yazmak istemiştim ama eğlenceli de değilim. 

5 yorum:

  1. Kimse çöp değildir *ciddiolmakistediğimdenkoymadığımifadeveasdfg*
    Şimdi cinyıslığımla filan övünüp morelini bozup trollük yapmak istemiyorum.
    Ne alakası var bilmiyorum ama saçlarımın uzamasını bekleyip seneye Meo cosplayi yapacağım.
    Yazdısı diye yazmışsın başlığa asdf.
    Senin bu ruh halin nedense hoşuna gidiyor.
    Ayrıca sen şey yönünden iyisin.. Ee.. Alice olmakta iyisin! Alice olmak nasıl açıklanır acaba.
    Bu arada üniversiteye gittiğimde seninle buluşmak isterim.
    Tamamen aptal olamayacak birisin bence.
    Nyse ck erqnsz vev asdfsz knstm snrm by .s

    YanıtlaSil
  2. Bana da en mantıklı din Müslümanlık gibi geliyor. Yani, ne bileyim, bence "İnsan varsa bir Tanrı da vardır". Deistliği de mantıklı bulabilirdim bu sebeple ama insanları yaratıp onları başıboş bırakan bir Tanrı'yı çevremdekilerin dediği gibi "samimi" bir Tanrı olarak görmem biraz zor.
    Okulda bunca gereksiz şey öğretilirken okulu tek çare gibi görmemiz ilginç bir ironi. Belki de okul gerçekten tek çaredir, kimin bu konuda nasıl düşündüğünü bilemem, ama ben buna inanmak istemiyorum. Sade ve huzurlu bir hayat yaşamak istiyorum ve bunun için okula ihtiyacım olduğunu sanmıyorum. Belki geçinmek için çevirmenlik falan da yaparım ama... ah, evet, aslında okul değil para hayatımızı yönlendiriyor.
    Otakulara çok imreniyorum. Diğer insanların ne düşündüğünü umursamadan, istedikleri hayatları istedikleri şekilde yaşayabiliyorlar. Ve peşinde oldukları bir amaca sahipler. Onlara cidden imreniyorum.
    Bu arada, sen kesinlikle bir geri zekalı değilsin. Aksine, düşünebilen nadir insanlardansın.

    YanıtlaSil
  3. O en sevdiğin şeyleri bile yapmama olayı bende de var, sıkma kendini.
    Şu hayatı nasıl yaşamak istediğimi bir bulamadım gitti. Bir Nakamura olmak isterdim açıkçası. Ne okulu, ne de diğer insanları önemserdim. İçimdekileri de yazıya dökmeye çalışıp -ne yazık ki öyle hissediyorum- duygusallık kralıçesi -her neyse siz ne diyorsanız ona artık- gibi hissetmek istemiyorum. Yararlı bir şey yapacağım diyorum ama öyle yapınca da kendimi aptal hissediyorum yine. Üstüne üstlük yaptığım işi de beceremiyorum.
    Ani'nin de dediği gibi, okulun da tek çare olması... doğru kelimeyi de bulamıyorum. Üzücü, iğrenç.. hiçbiri tam uymaz buraya. Önemli olan iyi bir iş sahibi olmak, para kazanıp rahatça yaşamak. Bazen de artı olarak insanlar tarafından küçümsenmemek. Ödev yapmamak zor şey mi ki aslında? O kadar ''iyi bir öğrenci'' olduktan sonra ödev sorulunca, ''Yapmadım.'' diyebilmek ve bakışlar bana yöneldiğinde L'in yüz ifadesini takınıp ''Bir sorun mu var?'' diyebilmek isterdim. Kahretsin niye diyemiyorum ki?
    İnanç konusu da var ya... O kadar deistim dedim ama inandığım şey Tanrı değil, işnini acayip derecede iyi yaptığını düşündüğüm koruyucu meleğim sanırım.
    O değil de, bir Ölü Ozanlar Derneği'ne mensup olayım da gerisi boş.

    YanıtlaSil
  4. Yazı o kadar uzun değildi ama ben yine de beynimi kusmayı başardım. Bir anadolu lisesine girebiliyorsan kafana takma diyeceğim de orası Konya kadar küçük değil sonuçta işler sarpa da sarabilir gayet.
    Bilemiyorum. Ben şu an bu yazdan itibaren hayatımın okullar ve sınavlar tarafından katledileceğine taktım kafayı. Adam gibi bir şey yapmak için (ki sanırım o da %0,1'lik bir yüzdeye sahip olmayı gerektiriyor) bu yıldan itibaren hafif hafif çalışmaya başlamam gerekiyor ama ben nefret ediyorum. Bir hiç uğruna uğraşmak istemiyorum.
    Hayat her zamanki gibi bok gibi.
    Bir şeylerden zevk almama kısmını da eğer ağır bir bunalım geçirmiyorsan arada unutup düzelirsin muhtemelen.
    Bunalıma da bunalım demek çok rahatsız ediyor beni. Aşık aptallar bunalıma girer. Düşünüp çıkar yol bulmaya çalışan insanlar değil.
    Bir de kendini ucube gibi görme. Kendi görüşüne göre normal misin? Eğer normalsen normalsindir. Eğer görüşünün içerisine insanların genel yargılarını katarsan her türlü anormalsindir. Normallik ve anormallikle ilgili çok fazla umutsuzluğa kapılmanı istemem çünkü bu düşünceleri bir sonuca bağladıktan sonra insan kendini gerizekalı gibi hissediyor.
    YANİ NORMAL DİYE BİR ŞEY YOK HERKES PSİKOPAT DA YİNE DE NORMAL ANORMAL DİYE SINIFLANDIRMAMAK GEREK.
    Sadece gerizekalılar ve mallar diye bir sınıf var. Onlara da engelliler girmiyor, beyni olup da nasıl çalıştıracağını çoktan unutmuş kimseler giriyor.
    HER NEYSE NE DEDİĞİMİ BEN BİLE ANLAMADIM VE IŞIK HIZINDA YAZIYORUM ÇOK SAÇMALADIM ASDŞKLFJ

    YanıtlaSil