27 Mart 2014 Perşembe

Benim Ceza Döngüm


...Yediğim hangi boktan çektiğimi de bilmiyorum bu cezayı ama...
Hayatımda her lanet sene aynı olay oluyor. Her lanet sene. Mart-Nisan gibi hüzün beni -işin en kötüsü tam da beklediğim şekilde-vuruyor, bazen bizzat benim bazense başka kaltaklar yüzünden sevdiklerim elimden gidiyor, sonra  Nisan-Mayıs gibi başkası geliyor ve yaklaşık 1 sene boyunca o senenin sonunda bu kaybetme olayından yeterince acı çekecek kadar mutluluğa alıştıktan gene aynı şey. Her yıl kusursuz bir şekilde tekrarlanıyor bu lanet döngü. Kırmanın bir yolunu hala bulamadım. Yeter artık Evren. Hiç değilse yeni bir yöntem bul. Her şey olur ama sevdiklerim olmaz, hayır, lütfen... Bir kez olsun gene yalnız kalmayayım, bir kez olsun her gece şu yatağa girdiğim gibi ağlamaya başlayıp sabaha dek ağlamayayım, bir kez olsun üzüntüden ikide bir hastalanıp durmayayım. Bir kez olsun o kişiyi benden alma. Başka ne yaparsan da yap - her şey olur...
Ama Evren bu. Acır mı? Elbette acımaz.
AMA SAVAŞMAKTAN VAZGEÇMEYECEĞİM ÇÜNKÜ TATAKAEEEEEEEEEE!!!!!!!!!!
 
...Neyse... Uykusuzluktan sinirim bozuldu. Yarın okula gitmeyeceğim halde "saat kaç oldu yat artık" diye baskı yapan annem yüzünden azıcık olan uykum vardı o da kaçtı. VE. ONA. DEFALARCA. BUNU. ANLATMAMA. RAĞMEN. HEP. AYNI. HALTI. YAPIYOR. Pazar sabahı 11-12 gibi kalkıp gece 12'de yatağa giremem ki. Birkaç saatlik uykuyla okula gitsem bile uyuyamıyorum ve annem öğlen kalktığımda bile uyumamı bekliyor. Bu da benim üzerimde inanılmaz bir "uyumalıyım" baskısı kuruyor ve bilin bakalım ne? UYUYAMIYORUM. Zaten kafamı kurcalayan o kadar çok düşünce var ki ekmek bıçağıyla kafamı kesip içindeki düşünceleri bir güzel boşaltasım var. Bu kadar aptal biri niye bu kadar çok düşünür ki? Belki de normal zekada insanların kafalarında 5 saniyede çözümleyebildikleri şeyi 5 saatte çözümleyebilmemden dolayıdır. Ama neden kafama böyle düşünceler doluşuyor? NEDEN NEDEN NEDEN BEN!? NEDEN AYŞE, FATMA, MEHMET, ALİ, SUAT'A BU OLMUYOR? GECELERİ UYKULARINI KAÇIRAN KÖTÜ DÜŞÜNCELER KAFALARINA DOLUŞMUYOR?
Özel olmadığımı biliyorum. Ben de bu dünyadaki toz zerrelerinden biriyim. Ama Evren'in oynamayı en çok sevdiklerinden biri olduğumu düşünmeden edemiyorum. Her yıl devamlı aynı şeylerin başıma gelmesi Evrenin benimle oynama şekli. Her zaman beni beklediğim yerden vuruyor ve bu nasıl oluyor ben de bilmiyorum ama beklemediğim yerden vurmasından daha kötü oluyor. Asla kendimi gerçekleşecek şeye hazırlayamıyorum gerçekleşeceğini adım gibi bilsem de. Belki de döngüyü kırmanın tek yolu bırakıp gitmektir ama ben onu yapabilecek kadar güçlü değilim. Daha doğrusu hala umutsuzca umut ediyorum bir şeylerin değişeceğini ama olmuyor. Yine de umut etmekten asla vazgeçemiyorum. Bunu bile yapamayacak kadar güçsüzken elimden ne gelebilir ki? Sanırım sonsuza dek bu döngünün içinde kapalı kalacağım.
Hiç değilse bu kadar yalnız olmasaydım. Yani en azından haykıra haykıra ağlarken aldırmamazlıktan gelen bir annem olmasaydı. Gerçi onu suçlayamam. Kimseyi suçlayamam ki. Canavar olan benim ve çektiklerimin hepsi de benim suçum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder