9 Haziran 2014 Pazartesi

Hayatım boyunca -romantik ya da değil- tüm ilişkilerimde hep çekingen oldum, hislerimi açığa çıkarmaktan korktum. Ama onunla farklıydı, asla hissettiklerimi söylemekten kaçınmadım, çünkü o da bundan kaçınmadı. Belki fazla melodramatik bir anlatım olacak ama beni elimden tutup karanlıklardan çıkarmış gibi hissediyorum. Hayatımda sevildiğimi ve sevdiğimi en çok hissettiğim kişi oydu - normalde insanlar bu tür şeyleri aileleriyle hisseder ancak nedense ben bunu O'na dek hissedemedim. Ama O'nunlayken... Ahhh kendimi o kadar rahat, güvende, mutlu ve sevgi dolu hissediyorum ki. ^-^ O'na duyduğum hislerin aşk olduğunu uzun süredir biliyordum ama ona hiç açmadım çünkü dostluk aşkı olduğunu söylüyordu ve onun sevgisini hissettiğim sürece aramızdaki ilişkinin adı önemli değildi. Ama birbirimize olan hislerimizi itiraf ettiğimizde nasıl anlatsam? Mideme yine buluştuğumuzda onun şirinliğinden giren kramplardan girdi, dizlerimin bağı çözüldü, kalbim öyle bir atmaya başladı ki içeride uyuyan annem uyanacak diye korktum. Hayatımda ilk kez mutluluktan ağladım sanırım. Sırıtmamı bastıramadığımı söylememe gerek bile yok. Hele bir de saçma teklifimi kabul edince... (O ne teklifi olduğunu biliyor. xDDD) Aslında gece on gibi yatağa girecektim ama iyi ki, iyi ki, iyi ki girmemişim yoksa asla bunlar gerçekleşemezdi. Neyse, gece onda girmem gereken yatağa, bir saat sonra kalkacağımı bile bile 3 buçukta girdim. (8'de hava alanında olmak için erkenden kalkacaktık.) Zaman ne getirir bilemem ama ben asla ondan ayrılmak istemiyorum çünkü gerçekten onsuz yapamam. Hep diyorum ama şu doğru ki hayatımdaki onun dışındaki neredeyse herkes figüran. O benim motivasyonum. Aslında... Direk her şeyim!
Yarım saat geç kaldı diye başına bir şey gelmiştir (Artık evde başına ne gelecekse... Ama o üzüntü ve özlemle neler neler uydurmuyor ki bu paranoyak kafam?) korkusuyla bağıra çağıra ağlayan ben herhalde onu temelli kaybetsem yaşayamam. 

4 yorum:

  1. Senin icin boyle bir sey olmasi aslinda gercekten cok sevindirici. Ruh esini bulduguna inaniyorsan ne olursa olsun onu birakma. -tabii bazi seyler disinda- Ben asla bulamayacagimi dusunuyorum... :/ Senin adina cok sevindim, umarim cook mutlu olursunuz. :')

    YanıtlaSil
  2. Öncellikle yorumun için çok teşekkürler, çok kibarsın. ^^ Sonracığıma, kesinlikle ruh eşimi bulduğuma inanıyorum ve umarım sen de bulabilirsin. ^-^ Umarım herkes bulur daha doğrusu! Benim gibi biri bile bulabildiyse diğer insanlar hayli hayli bulur gibi geliyor bana aslında ama bu konuda şanslı olduğum da bir gerçek doğrusu. Neyse, ruh eşini buldun mu kaçırma yeter bence. :3

    YanıtlaSil
  3. Sevgi iki tür olur. Ya onu seversin ya da onun seni sevmesini. Ya onun senin hakında düşünceleri önemli olmaz karşılıksız seversin. Bu bir az manyakca bi şey. İkincide ise o sana karşı ilgisini kaybetse sen de ona karşı duygularını yitirmeye başlarsın. Seninki hangisi merak etdim?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne demek istediğini anladım ve bunu yazmakta haklısın... En azından burada kendimi sevgi görmeyen biri gibi yansıtıyorum okuyucuya. (Beni gerçekten tanımadığınız için bunun doğru olup olmadığını bilemezsiniz sonuçta.) Ve bu yüzden biri kolayca böyle düşünebilir. Bu mümkün de olabilir zaten. Ama bu öyle bir şey değil. Bunu biliyorum çünkü onu da yaşadım. İnan bana o tür bir ilişki pek çok nedenden dolayı fazla uzun sürmez.

      Sil