25 Mart 2015 Çarşamba

Gerçek olmak için fazla iyi bazı şeyler


Çocukken oyuncaklarla oynamak yerine dava çözmeyi yeğleyen ve 17 yaşındayken Uluslararası Kriminal Polis Teşkilatı'nın "son kozu" konumuna gelmiş, her türlü davayı çözebilen ama sadece ilgisini çekenlere bakmayı tercih eden, kimliğini kimsenin bilmediği ve alanında ondan sonra en iyi 2 kişi de bizzat kendisi olan, tüm bu karizmanın ardındaysa insanlar tarafından "ucube" diye tanımlanabilecek, oturuş tarzından kalem tutuşuna dek her şeyi değişik, kabarık saçlı ve göz altları hep kapkara, balet gibi hareket eden ve bir hayalet kadar solgun bir şeker bağımlısı yatan ve tüm bunlara rağmen kendini "aptal" ve "canavar" olarak tanımlayabilen biri.
Ve onun "tarz", "stil", "imaj" gibi değişik isimlerle çağırdığımız kavramın ayaklı hali olan, çikolata bağımlısı ve çikolata yiyişine bağımlı eden, 15 yaşındayken mafyanın başına geçebilecek kadar yetenekli, açıkça "dahi" dışında her şey olmak için doğmuş ama ne yazık ki olamadığı tek şey olmaya zorlanmış ve bu uğurda canından vazgeçebilecek kadar fedakar şimdi neredeyse yaşıtım varisi. (Yani şöyle bir herifin etrafta dolaştığını düşünebiliyor musunuz? Düşünemezsiniz. Çünkü milletin hayal dünyasında 18 yaşındaki sarışın badass tsun bebeler mafyanın başına geçerken yaşadığımız dünyada 18 yaşındakilerin hayattaki en büyük başarısı takipçi sayılarının 100'ü bulması.)
9 yaşında oyuncak bağımlısı bir cyborg olmasına rağmen aynı zamanda sevimlilik abidesi olmayı da başaran diğer varisi. Başta diğerleri kadar ilgi çekici değilmiş ve sadece önüne konulan problemi çözmeye programlı bir makineymiş gibi görünebilir. Ama bazen öyle bir konuşur ki o soğuk, sert, metal kabuğun altında yatan zekanın üstündeki akıl ve duygu pırıltılarını görebiliriz. Ben bunları Near'ın dış görünüşünden çok daha renkli iç dünyasının ip uçları olarak görüyorum.

Oyun bağımlısı, sigara tiryakisi, tıpkı diğerleri gibi yetim bir dahi olan ama bunu umursamayan (aslında hiçbir şeyi umursamayan) hikikomori ve ekran süresi 15 dakika olmasına rağmen büyük bir hayran kitlesi oluşturmayı başarmış, sidekick'ler. Hakkında da başka hiçbir şey bilmiyoruz... (Ama şu sessiz-karizmatik tiplere benziyor. Eminim Mello'nun öfke krizlerine gizlice gülüyordur. Sonra kavga ediyorlardır ve belki Mello'nun kendisini yenmesine izin veriyordur.) Aslında Matt'in çekici yanı da bu. İstediğiniz karakteri yükleyebilirsiniz ve belki onu kadar havalı yapan da bu: Gizem ve olasılıklar...
Tsugumi Ohba'nın hayal gücüne bir saniyelik saygı duruşu. Hakikaten helal olsun be! Ne hayal gücü arkadaş... Bence bu karakterler tüm Harry Potter serisinden daha fantastik çünkü. 

4 yorum:

  1. Sesimi beğenmene çok sevindimmmm :33

    YanıtlaSil
  2. Tokyo Ghoul'dan başka bir de Kill la kill'inde türkçe versiyonu vardı :D Linkini atıyorum hemen dinlemen için :D

    https://www.youtube.com/watch?v=jq0X8LirjPw

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet evet, buldum zaten ama beni bu harika yetenekle tanıştırdığın için çok sağol! *-* Kıza hayran kalınca tüm şarkıları araştırdım... Bence çok güzel bir şey yaptığı ve çok da takdir edilesi, yani şarkıyı melodiye uygun çevirmek çok zor bir iş ama üstesinden çok iyi gelmiş. Hayran kaldım kısacası...

      Sil