15 Temmuz 2015 Çarşamba

Hayatta Asla Bu Noktaya Gelmeyin

Günün 2. duygusal yazısından merhaba.
Fark ettim ki nefret ettiğim bir davranış içerisindeyim.
Biri bana bir adım atsa ben ondan beş adım uzaklaşıyorum mesela.
Yemin ederim bilinçli yaptığım bir şey değil bu.
Yapmayı istediğim bir şey de değil.
Hatta nefret ediyorum.
Evet, arkadaşlık konusunda çok fazla yara aldım, ÇOK fazla ama bana göre bu herhangi birini durdurması gereken bir şey değil. Ne kadar çok yara alırsan al gerçek bir dostluk tüm yaraları siler. Ayrıca asla risk almazsan hiçbir şey kazanamazsın da. Bu yüzden ben risk almayan korkaklar gibi değilim. Aslında tam olarak öyleyim ve olmamam lazım. Bana bir adım yaklaşan herkese beş adım yaklaşmalıyım ben. Biterse bitsin, her şey biter, önemli olan başlangıç ve son arasında yaşananlar. Hatta kötü bitsin. Ama bu "ya mesajına yanıt verseydim?" pişmanlığı olmasın. Eskisi gibi herkese dilediğimce sırnaşabilmek istiyorum. Hiç acı çekmemeyi değil.
 
 


2 yorum:

  1. acı çekmekte bir hazdır hayattan keyif ve mutluluk alabilmek için hayatın değerini anlayabilmemiz için ALLAH bize acıyı da verdi öyle ki sonun da o acı senin bir parçan olur

    YanıtlaSil
  2. Haklısın, acı da, mutluluk kadar gerekli şeydir çünkü acı olmadan mutluluğun değerini anlayamayız. Acıyı gereksiz görmüyorum kesinlikle. Sadece kendini acı durumuna sokmayı gereksiz buluyorum ama isteyerek yapmadım bunu.

    YanıtlaSil